Taal leeft en is voortdurend in beweging. Ze laat zich niet door regels in een keurslijf dwingen.

Daarom noemen wij Paris Parijs en New York New York. Eeuwenlang hebben kooplieden en andere mensen met internationale contacten vreemde geografische aanduidingen vernederlandst. Vooral als het veel-gebruikte namen betrof, was de neiging groot om ze aan de Nederlandse klank en spelling aan te passen.

Neem bijvoorbeeld London, dat Londen werd, Berlin werd
Berlijn, Aachen Aken, Keulen Köln en Lisboa Lissabon.

Buitenlandse aardrijkskundige namen die aangepast zijn aan het Nederlands noemen we een exoniem.
Toch behoren, afgezien van geografische aanduidingen in landen als China, Japan en de Arabische wereld, waar andere schrifttekens in gebruik zijn, de meeste buitenlandse plaatsnamen tot de zogenoemde endoniemen. Zij zijn onveranderd in het Nederlands overgenomen.

Zo noemen wij, net als de New Yorkers zelf, hun stad New York. München
is altijd München gebleven, evenals onder andere Liverpool, Madrid, Buenos Aires en Oslo. Er bestaat geen vaste regel die bepaalt welke buitenlandse plaatsnamen we wel of niet aan het Nederlands aanpassen. Het zijn eerder maatschappelijke ontwikkelingen die het wisselende naamsgebruik hebben beïnvloed.

Zo nemen we door de globalisering en de groei van het internationale zakelijke verkeer nu juist steeds meer endoniemen ongewijzigd over en raken oude exoniemen in onbruik. Zo hebben bijvoorbeeld Canterbury, Frankfurt en Sulawesi de oude, vernederlandste benamingen Kantelberg, Frankfort en Celebes weer verdrongen.

Gemiddelde ingelogde gebruikers waardering

Weergave 1 Uit 1 Reacties